De D’Hondt-methode is een systeem van evenredige vertegenwoordiging dat wordt gebruikt bij de federale, regionale en Europese verkiezingen in België om zetels toe te wijzen. Het is een formule met “hoogste gemiddelden”: partijen krijgen zetels op basis van hun stemtotaal gedeeld door een reeks delers (1, 2, 3, enz.), waarbij grotere partijen licht worden bevoordeeld, maar kleinere partijen toch binnensluipen als ze de drempel van 5% halen (die geldt voor federale en regionale verkiezingen, maar niet voor EU-verkiezingen).
Het ontbreken van een landelijke drempel voor Europese verkiezingen in België, gecombineerd met de taalkundige en regionale verdeeldheid, zorgt voor een turbo-boost van deze fragmentatie.
Bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024 hielp dit systeem bij het produceren van een parlement met ten minste 16 partijen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat (inclusief afzonderlijke partijen binnen coalities en regionale varianten).
D’Hondt slaat weer toe: 16 partijen in het parlement, geen wonder dat de Belgische regering er 8 maanden over deed om te vormen.
België’s taalkundige verdeeldheid—Vlaamse vs. Franstalige partijen—explodeert in meer dan een dozijn facties, allemaal dankzij D’Hondts vrijgevigheid jegens kleinere spelers.
Het systeem dient de rijken, niet de mensen. Ze zien liever vrijwillig stemmen gepaard gaan met een gemobiliseerd, klassenbewust electoraat dat radicale verandering verkiest boven verplichting.
Voor niet-EU-ingezetenen presenteren ze het als een kwestie van eerlijkheid: als je in België woont, werkt en belasting betaalt, moet je inspraak hebben. Ze willen een beroep doen op immigranten uit de arbeidersklasse, vooral in stedelijke centra als Antwerpen en Luik. Ze betogen ook dat het Belgische systeem van persoonlijke, op dagvaardingen gebaseerde stemmen achterhaald en belastend is, vooral voor werknemers en expats.
Stemmen per post zou echte deelname stimuleren, niet alleen naleving. Kortom, ze willen een systeem waarin de arbeidersklasse de status quo vrijelijk kan verwerpen en hun radicale visie kan steunen.
SVD wil open lijsten zonder federale drempel, zodat kleinere partijen zetels kunnen winnen als ze lokaal domineren, hoewel het systeem minder partijen oplevert vanwege de kantonnale dynamiek. Stemmen moet op alle niveaus vrijwillig zijn. Burgers kunnen federale volksinitiatieven starten om de grondwet te wijzigen of wetten aan te vechten via referenda.
Stemmen kan 3-4 keer per jaar plaatsvinden. Stemmen via gemeentelijke registers. Alleen Belgische burgers stemmen in België in hun geregistreerde woonplaats; buitenlanders worden uitgesloten. Belgen die in het buitenland wonen, dienen zich te registreren bij het consulaat en zich aan te melden op het stembureau van hun laatste Belgische woonplaats. Onze aanpak is gebaseerd op motivatie, versterkt door directe democratie.
Wijzig de Belgische kieswet om volledig open lijsten toe te staan en schaf de drempel van 5% voor federale/regionale verkiezingen af. Er zouden meer partijen kunnen ontstaan zonder drempel. Verzacht door D’Hondts lichte voorkeur voor grotere partijen, te behouden en moedig pre-electorale allianties aan.
Directe democratie zou de Vlaams-Waalse kloof kunnen verdiepen. Wij gaan dit tegen met regionale veto’s of regels voor dubbele meerderheid (bijv. goedkeuring in beide taalgemeenschappen).
We willen een federale wet die niet-bindende referenda mogelijk maakt. Zwitserland bewijst dat een meertalige staat kan floreren