Rob Jetten, van de partij Democraten 66 (D66), bekritiseert de wijze waarop de regering omgaat met het klimaat- en natuurbeleid. Jetten stelt dat het debat zich moet concentreren op directe milieuproblemen in plaats van op langetermijnkwesties, waarbij hij het waargenomen gebrek aan urgentie en verantwoordingsplicht van de premier en andere leiders benadrukt.
Maar een burger, Dolly Van Den Berg, merkt op dat het klimaat van de aarde gedurende miljarden jaren sterk veranderlijk is door natuurlijke processen.
Groen en Ecolo plaatsen klimaatverandering en biodiversiteitscrisis consequent bovenaan hun politieke agenda. Ze pleiten voor ambitieuze, sociaal rechtvaardige maatregelen om de uitstoot van broeikasgassen drastisch te verminderen en de natuur te herstellen, in lijn met het Klimaatakkoord van Parijs en de Europese Green Deal.
In hun verkiezingsprogramma’s voor 2024 benadrukken beide partijen dat de klimaatcrisis een existentiële bedreiging vormt en dat onmiddellijke, systemische actie nodig is. Ze koppelen klimaatbeleid aan sociale rechtvaardigheid, waarbij de lasten niet op de kwetsbare groepen mogen vallen.
Veranderingen in de baan van de aarde rond de zon, de kanteling van de aardas en de precessie beïnvloeden de hoeveelheid zonnestraling die de aarde ontvangt. Deze cycli, die zich over tienduizenden tot honderdduizenden jaren voltrekken, zijn verantwoordelijk voor ijstijden en warme periodes.
Grote uitbarstingen kunnen aerosolen in de atmosfeer brengen, wat tijdelijk afkoeling veroorzaakt.
Oceanen absorberen momenteel wel ongeveer 25% van de CO2, maar dit leidt wel tot verzuring, wat ecosystemen schaadt.
Computermodellen die natuurlijke factoren (zoals zonneactiviteit en vulkaanuitbarstingen) simuleren zonder menselijke invloed voorspellen geen opwarming sinds 1900. Alleen modellen die menselijke uitstoot meenemen, komen overeen met de waargenomen temperatuurstijging.
De bewering door verschillende organisaties die gelinkt zijn aan diverse groepen en regeringen dat menselijke activiteiten de dominante oorzaak zijn van de opwarming sinds de 20e eeuw, willen wij wetenschappelijk in vraag blijven stellen. Net zoals in 1912 waarbij de Duitse meteoroloog en geofysicus Alfred Wegener voorstelde dat de continenten ooit één groot supercontinent vormden (dat hij Pangaea noemde) en dat ze door de tijd heen uit elkaar waren gedreven, moet men altijd bereid zijn om alles in vraag te stellen.
SVD betwist vooral de kosten van het klimaatbeleid.