De genderpolitiek van de Europese Unie heeft een radicale ommezwaai gemaakt: van vrouwenrechten naar een brede focus op genderidentiteit, gestuurd door EU-gesubsidieerde ngo’s. Organisaties zoals ILGA-Europe en IGLYO kregen miljoenen euro’s om beleid te hervormen, gender te herdefiniëren en kritische stemmen te onderdrukken, zonder democratische controle. Het begrip ‘gender’ verschuift van een term voor vrouwenrechten naar een vaag concept van ‘genderidentiteit’, gevoed door academische theorieën en activistische bewegingen.
Met de Gendergelijkheidsstrategie 2020-2025 en de LGBTIQ-strategie pusht de EU, onder druk van lobbygroepen, zelfidentificatie en dwingt ze lidstaten deze kaders over te nemen. Ooit, in de jaren ’70, gebruikten feministen ‘gender’ om sociale rollen los te koppelen van biologie, maar nu omvat het een realiteit die steeds verder afdrijft van biologische feiten. Ngo’s zoals Transgender EU (TGEU) gebruiken strategische rechtszaken om de Europese wetgeving te hervormen.
Critici zien de EU-aanpak als antifamilie: gezinnen worden geviseerd om sociale problemen op te lossen en traditionele waarden uit te roeien. Met minstens €220 miljoen financiert de EU ngo’s die genderidentiteit promoten, zoals ILGA-Europe en TGEU, die lidstaten chanteren en top-down beleid opleggen. Dit bedreigt vrouwen- en homorechten: lesbische ruimtes riskeren verboden te worden en de realiteit van veel homo’s en lesbiennes wordt ondermijnd.

Groen
Groen steunt krachtig de EU-strategie voor gendergelijkheid (2020-2025) en stemt haar progressieve agenda af op de doelen ervan. Tegen gender gerelateerd geweld geeft Groen prioriteit aan sterke bescherming, steunt initiatieven zoals het Verdrag van Istanbul en veilige ruimtes voor kwetsbare groepen, waaronder vrouwen en LGBTQ+-personen.
 
De partij bestrijdt genderstereotypen met gendergevoelig onderwijs en publieke campagnes, wat culturele verschuivingen bevordert zoals de EU voor ogen heeft. Groen onderschrijft niet alleen de EU-strategie, maar versterkt deze met een inzet voor systemische verandering, waarmee het een leidende pleitbezorger voor gendergelijkheid in België is.
SVD LOGO
De EU pompt miljoenen, zoals de €220 miljoen aan ILGA-Europe, IGLYO en TGEU, in ngo’s die genderidentiteit pushen zonder democratisch mandaat. Wij eisen een einde aan deze subsidies en een heroriëntatie op vrouwenrechten en praktische gelijkheid, niet op vage ideologieën.

Ngo’s en activistische lobby’s mogen geen beleid dicteren. Besluitvorming over gender en familie moet naar kantons, waar burgers invloed hebben, en het federaal parlement dat uitvoert, in plaats van top-down opgelegde EU-strategieën zoals de Gendergelijkheidsstrategie 2020-2025.

Gender mag niet losgezongen worden van biologie. Wij pleiten voor beleid dat sekse (man/vrouw) erkent als basis, om vrouwenrechten en homorechten te waarborgen. Zelfidentificatie mag geen lesbische of vrouwelijke ruimtes bedreigen.

De EU ziet gezinnen als probleem in plaats van oplossing. Wij willen een beleid dat families steunt als hoeksteen van de samenleving, zonder inmenging om ‘ongewenste waarden’ uit te roeien.
Stop de ongecontroleerde invloed van ngo’s via strategische rechtszaken en lobbydruk. EU-fondsen moeten openbaar verantwoord worden, zodat duidelijk is wie wat beïnvloedt.

Weg met de ideologische overreach van de EU. Terug naar een nuchter, democratisch beleid dat vrouwen, mannen, gezinnen en homorechten beschermt, zonder de realiteit te verloochenen voor een kleine, luidruchtige minderheid.