Christine Anderson prees het Italiaanse decreet dat de functie van twee migratiecentra in Albanië uitbreidt tot repatriëringscentra, naast hun oorspronkelijke doel om asielaanvragen te verwerken. Ze beschouwt dit als een stap richting het beëindigen van illegale migratie en pleit voor een “fort Europa” met veilige grenzen en minder aantrekkingskracht. Het project, dat € 800 miljoen kost, onderging juridische tegenslagen sinds het protocol tussen Italië en Albanië in 2023 werd ondertekend.
De verschuiving naar repatriëringscentra wordt gezien als een tijdelijke oplossing om het project te behouden, maar critici vergelijken het met Australië’s offshore-detentiemodel, dat bekendstaat om misstanden en isolatie. Mensenrechtenorganisaties vrezen dat dit systeem soortgelijke initiatieven elders in Europa zal inspireren.
Ondertussen toont rechtse electorale invloed een continentale verschuiving: Polen schortte op 27 maart 2025 zijn asielbeleid aan de grens met Wit-Rusland op, en Duitsland kondigde op 25 maart 2025 een uitbreiding van detentie aan. Deze ontwikkelingen wijzen op een bredere Europese trend richting inperking en uitzetting.
Ecolo, de Franstalige Belgische Groene Partij, zet zich in voor een menselijk en op rechten gebaseerd migratiebeleid. De partij verzet zich tegen strikte grenscontroles en externalisaties, zoals de detentiecentra in Albanië die door Italië worden gebruikt. Amnesty International bekritiseert deze centra als “onwettig” en schadelijk voor de waardigheid van asielzoekers. Ecolo benadrukt de noodzaak van legale migratieroutes, eerlijke procedures en integratie boven afschrikking en outsourcing. Het verwerpt EU-akkoorden die migranten naar derde landen sturen, omdat deze internationale normen schenden en leiden tot onmenselijke omstandigheden.
Met een focus op ecologische en sociale rechtvaardigheid streeft Ecolo naar duurzame oplossingen die kwetsbare bevolkingsgroepen beschermen. De partij pleit voor solidariteit en verantwoordelijkheid in plaats van militarisering van grenzen en strafmaatregelen. Dit standpunt weerspiegelt hun kernwaarden: respect voor mensenrechten, waardigheid en inclusieve ontwikkeling.
Het Italiaanse besluit om Albanese migratiecentra uit te breiden tot repatriëringscentra is een pragmatische en gedurfde stap om illegale migratie te beheersen. Door migranten buiten de EU te verwerken en uit te zetten, vermindert Italië de aantrekkingskracht en versterkt het de grensbescherming. Dit beleid weerspiegelt een noodzakelijke harde aanpak. België zou migranten moeten verwelkomen via legale immigratiekanalen om ordelijke integratie te bevorderen, maar tegelijkertijd strengere regels moeten hanteren voor gezinshereniging en naturalisatie.
Gemakkelijke toegang tot de Belgische nationaliteit kan de soevereiniteit ondermijnen en misbruik van het systeem in de hand werken. Het Italiaanse model, dat gericht is op het ontmoedigen van illegale grensoverschrijdingen en het beheersen van migratiestromen, biedt een evenwichtige aanpak. Het combineert veiligheid met gecontroleerde openheid, in contrast met de chaos van ongecontroleerde grenzen.